Katrin Korfmann

In de metro in Berlijn zit men op banken tegenover elkaar, en wordt men vaak lange tijd gedwongen ongemakkelijk naar elkaar of langs elkaar heen te staren.

In U2 wil Korfmann de spanning die het gevolg is van menselijke nabijheid vastleggen door op uitgesproken confronterende wijze mensen te filmen die tegenover haar in de metro zitten. De camera is op de gezichten van de mensen voor haar gericht terwijl de filmmaakster haar blik op het camera schermpje gevestigd houdt. Het levert een ongemakkelijke situatie op voor zowel filmmaakster als reiziger.

Toch protesteert niemand en worden er geen vragen gesteld, al lopen enkele mensen weg. De gespannen situatie die men in werkelijkheid ervaart wordt zo op de video versterkt weergegeven.